پیانیست  عاشق  (قسمت اول)

================

===============

=============

 

اری اغاز  دوست  داشتن  است

 

گرچه  پایان  راه ناپیداست

 

من  به پایان دگر  نیندیشم

 

که  همین دوست داشتن زیباست

 

((فروغ فرخزاد))

 

گوشهاشو  تیزتر  کرد  تا بهتر  بشنود  در  همین  حال

 

صدای  تپش قلبش  را  که  سکوت  را  شکسته  بود

 

کلافه اش  میکرد ودر این  لحظات  صدای مادرش که

 

با التماس  به  پدرش میگفت:

 

- اخه  علی  جان  چرا  نمیزاری مهرنوش جایی بره

 

اون 16 ساله  و  شش  ماهه  یا  بهتر  بگم  17  سالشه

 

- اههه مریم  باز  شروع  کردی چند  بار  بگم  گرگ

 

توی مملکتمون زیاده و  حوادث  هم  تن  ادمو سیخ  میکنه

 

- اه  تو هم  باز  چسبیدی  به  حوادث..؟

 

- مریم  چند  بار  بببببببگم  مهرنوش خوشکله

 

و دخترای پولدار و خوشکل بیشتر  در  خطر  هستن.

 

- خب  خوشکله  که باشه  مگه  هرکی  خوشکله

 

باید  توی  خونه زندونی بشه.

 

- بگو ببینم مریم باز گلنوش(خواهر مهرنوش)

 

زنگ  زده  که  تو  اینجوری شدی!!!!

 

- والا چی بگم علی  اره  گفت منو سامیار میخواییم

 

بریم کنسرت دوتا  داداشایی که تعریف  میکنن

 

-  باشه برو  باید  فکر کنم شاید اجازه دادم

 

مهرنوش که  خوشحال بود دوادوان به اتاقش

 

که در  طبقه ی  بالا بود  رفت.

 

مادر اومد و گفت : مهرنوش جان بیا شام بخور

 

-  اومدم  مامان  جون

 

سر میز  مهرنوش خواست تا  از  حرکات پدر

 

متوجه  جوابش بشود اما  تلاشش بیهوده بود

 

بالاخره  پدر سکوت  را  شکست و گفت:

 

خوب؟>  دخترم بگو ببینم فردا میخوای جایی ری؟

 

-  نه.  راستش  گلنوش گفته میخواییم بریم

 

کنسرت کامران وهومن  اگه  شما اجازه  بدید.

 

- دخترم  تو که  میدونی  اینجور  مکانها   برای

 

تو  خطر  ناک  و  مناسب  نیست.

 

- بله  پدر  میدونم  من  فقط  میرم کنسرت

 

به  ادمای  اونجا  چیکار  دارم.

 

- باشه  برو  فقط یادت  نره  که  باوقار باشی

 

- مهرنوش صورت اصلاح کرده و نرم بابارو

 

بوسه  باران  کرد  و در  حالی  که

 

از پله ها  بالا میرفت  مدام  میگفت:

 

ممنونم. دوستون دارم.مرسییییییی

 

مادر گفت: بچه  بیا  شامتو  بخور

 

- نه  مامان میل  ندارم  میرم  لباس فردا رو

 

اماده  کنم....

 

مهرنوش  به  اتاقش  رفت  و نگاهی  به  اتاق  کرد

 

که  تمام  وسایل  ان  با  رنگ  امیزی خاصی  چیده  شده  بود 

 

نگاه کرد سپس جلوی اینه  ایستاد  و از  ان همه نعمتی

 

که  خدا  به  او  داده  بود  غرق  در  غرور  شد

 

و  خدا  را  شکر  کرد  تمام  دوستان  و  اشنایان

 

حسرت  زندگی و  زیبایی  مهرنوش  را  میخوردند

 

اما  انها  نمیدانستند  که  مهرنوش  نمیتواند مثل

 

همکلاسیهای  خود  ازاد  باشد  به  کنسرت یا  سینما و ...

 

برود.

 

مهرنوش  چشمانی  میشی  رنگ  و  ابروهایی

 

صاف و  مشکی  داشت  موهای  بلند  و صاف  و خرمایی

 

رنگش  که  تا  کمرش  میرسید و  بینی  و لبانی

 

کوچک  و  خوش  فرم  همراه  با  اندامی  باریک و کشیده

 

او  در  کمدش  را  باز  کرد  و  انگاه  چشمش

 

به  لباس مشکی  رنگی  افتاد  که  یقه  اش  دور  گردنی

 

و  پشت  باز  بود  و  تا  زا نوهایش  را  میپوشاند 

 

همراه  با  چکمه  ی  بسیار  زیبا  و  مجلسی  اش

 

ان  شب  تا  صبح  مهرنوش  نخوابید

 

اخه  در  این فکر  بود  که  کامران  چه  شکلی

 

و  هومن  چه  تیپی  داره  ایا  خوشکل  هستند  یا  نه

 

و...  حدود  ساعت  5  صبح  خوابش  برد

 

و  ساعت  11  با  غر غر  مادرش  که میگفت:

 

چته  دختر  پاشو  لنگه ی  ظهر  شد؟

 

بیدار  شد  موهای  بلندش  را  به  سختی  شانه  زد و

 

از اتاق  بیرون  امد   صدای  پدرش  را  شنید  که گفت:

 

اخه  خانوم  اقای  رسولی  اعصابمو  خورد  کرد

 

میگه  حالا  بذار  بیاییم  خونتون  مهرنوش  جان

 

حتما  اقا  میثم  مارو  می پسنده 

 

مهرنوش  میان  حرف  پدر  امدو  گفت:اینننننن

 

مرتیکه  ی  پررو  چه  طور  به  خودش  اجازه  داده 

 

در  مورد  تصمیم  من  نظر  بده  اخه  بابا

 

این  اقا  میثم  از  اون  پسرای.....

 

و  حرفش  را  خورد  و  با  عصبانیت  به 

 

اشپز  خانه  رفت  با  حرص  لیوان  ابی  نوشید 

 

به  حمام  رفت  و  ارایشی  ملایم  کرد  و  لباسش

 

را  پوشید  ساعت  3  بعد  از  ظهر  بود  و  صدای

 

گلنوش  را  شنید  که  میگفت: مهرررنوشششششششش

 

بدو  بیااااااااااا  دیر  میشهههههههه

 

مهرنوش  پالتو چرمش  را  پوشید  کیفش  را برداشت

 

و از  مامان و بابا  خداحافظی  کرد  و  رفت  توی  ماشین

 

دو  بچه ی خواهرش  که  یکی  8  ماهه  و دیگری

 

2      ساله بود را بوسید(مانی و مهدی)

 

وبه  محل  مورد  نظر  رسیدند  سامیار  همراه

 

بچه  ها  و مهرنوش و گلنوش  به سالن  رفت

 

مهرنوش  مثل  این  ندید  بدید  ها  به سالن

 

نگاه  کرد  سپس  سامیار  داد  زد:  بیایید پیدا

 

کردم  صندلیهامونو

 

گلنوش  غرغر  کنان  میگفت  :اه  ردیف  جلو

 

سرمان  درد  میگیرد.

 

اما  مهرنوش خوشحال  بود   چون  میخواست

 

این  دو  برادر  را  از  نزدیک تماشا  کند.

 

چراغ ها  خاموش شد  وگروه  وارد سن  شدند

 

رقاص  ها و  نوازندگان و اینک 

 

کـــــــامــــــــــــران  و هــــــــــــومــــــــــن

 

مهرنوش که  کلا  یک دختر  مغروری  بود

 

و به  پسر ها  نیم  نگاهی  نمیکرد

 

اینبار  رفتارش تغییر  کرد و صورتش

 

سرخ شد بطوریکه  این حالت  از چشم گلنوش

 

پنهان نماند و گفت: مهرنوشم  گرمت شده

 

مهرنوش دستپاچه  گفت: اره اره الان پالتومو

 

در میارم 

 

- چی میگی حالت خوشه  مهرنوش؟

 

- گلنوش بابا  نمیفهمه  اگه  تو  چغلی نکنی هااا

 

- عجب دختره...

 

مهرنوش که  بحث با گلنوش را بی فایده دید

 

جواب نداد و به  برنامه توجه کرد.

 

مهرنوش  برگشت  و گفت: درضمن  گلنوش خانوم

 

لباس من  از همه  دخترای اینجا محجوبتره

 

و بعد  از دقایقی  صدای  گلنوش را شنید که گفت:

 

حواست کجاست دختر اون  پیانیسته هومن رو نگاه

 

انگار میخواد  بخورتت  زود کتتو بپوش

 

مهرنوش نمیدونست چه جوری شده بود که متوجه

 

نگاه هومن نشد و به گلنوش گفت : شاید از قیافم

 

خوشش اومده

 

- دختره  پر رویی هستی مهرنوش واقعا که...

 

مهرنوش در اون موقع  حالت تهوع ناشی از استرس

 

بهش دست داد  اما تا پایان کنسرت  خود را

 

کنترل کرد و به سامیار و گلنوش سپرد تا

 

در ماشین منتظرش  بمانند و سریعا به طرف دستشویی

 

رفت هنگام برگشت از  دستشویی هی به خود لعنت

 

میفرستاد که  چرا به هومن انقدر خیره شد

 

در همین افکار بود که احساس کرد محکم و ناگهانی

 

به فردی برخورد کرد سرش بالا گرفت و ناباورانه

 

و در کمال ناباوری هومن را دید

 

مهرنوش دستپاچه شد و گفت:ب ب بب ببخش ببخشید

 

ا اق اقا اقاااا ی یی  هو هو هومن  جعفری

 

هومن در حالی که لبخند شیطنت امیز و بانمکش بر

 

لبانش نقش بسته بود گفت : خواهش میکنم

 

مهرنوش که هنوز در شوک بود گفت: من من اصلا

 

حال خوشی ندارم اقای جعفری باید منو ببخشید

 

من واقعا از شما عذر میخواهم.

 

هومن گفت: اشکال نداره ... امیدوارم زودتر

 

سالم و سلامت بشوید 

 

خداحافظی کرد و رفت

 

مهرنوش  همانطور مات و مبحوط 

 

و صد البته هیجان زده   رفتن هومن را نگاه میکرد 

 

وقتی به خانه رسید از شدت سر درد

 

خوابش نبرد و کیفش را باز کرد تا قرصی

 

بخورد  ناگهان کاغذ ی را دید

 

که با خط خوش نوشته شده بود منتظر تماست هستم

 

با امضای کامران و هومن و در زیر  ان تلفن منزل

 و موبایل  بود  ...

 

مهرنوش که فهمید در هنگام برخوردش با هومن

 

کیفش نقش بر زمین شد  و چون مهرنوش حال

 

مساعدی نداشت هومن وسایلش را درون کیف ریخت

 

و حتما ان کاغذ را هم او در کیفش گذاشته

 

مهرنوش نمیدانست خوشحال باشد یا ناراحت فقط

 

میدانست که  باید هر جور  شده باید با هومن تماس

 

   بگــــــــــــیـــــــــــرد.....

 

 

.....................ادامه دارد....................

 

   ...... قسمت دوم   29  اسفند نوشته میشود........

 

 

با تشکر از عزیزانی که  با نظرای زیبایشان

 

منو دلگــــــــــرم کردند

 

 

وبا تشکر مخصوص از خانوم گلــم

 

 

نــیــلــــــــــــــوفـــــــــــــــر  عــــــزیـــــــــزم

 

 

برای اپ   زیبای وبلاگ  گروهی

 

 

Planet-entertainment

 

 

مرسیییییییی و یه دنیـا ممنونم

 

 

تـــــــــــــــــــــولــــــــــــــــدهــــــــــــــــا

 

********مه لقا جونم*************

 

*********تالین نازم************

 

********افروز عزیزم***********

 

********نسرین گلم**************

 

و تمام لاورز و همکلاسی های عزیزم

 

که تولدشون اسفند هست رو

 

تولدتون را تبریک میگم و براتون ارزوی

 

بهترینهارو دارم ایشالله 9999999  عمر کنید.

 

 

 

ولینتاین رو با تاخیر به تمام عاشقان

 

مخصوصا کامران و هومن جونم

 

و لاورز و فن هاشون تبریک میگم8888

 

 

 

**نوبت اپها برای وبلاگ گروهی**

 

دومین اپ  توسط  خودم  در  28 اسفند است

 

"بیوگرافی هومن و خودم "

 

سومین اپ  توسط  صدف در  23  فروردین

 

"بیوگرافی خودش و کامران"

 

چهارمین اپ  توسط نیلوفردر  26  اردیبهشت

 

"بیو گرافی خودش و مطالب زیباش" 

 

 

 

 ***خب  یادتون نره  نظر بدید***

 

قربون همتون فداتون بشم

 

و دوستتون دارم خیلی زیاد

 

****"ابجی مهرنوش"****